Bikini aan, kerstmuts op

De caravan staat al drie dagen op de oprit. Ingepakt. Uitgepakt. Weer ingepakt.
Zo’n moeder ben ik. Alles moet kloppen voor we wegrijden.
Maar terwijl ik tassen tel en fietsen op de imperiaal check, draait er ergens ondertussen een ander schijfje mee. Een schijfje dat nooit stopt.
🏠 Thuisbrein: koelkast leeg, huis spik en span, wie slaapt waar.
💼 Ondernemersbrein: ligt er nog een offerte voor 2000 kerstpakketten op mijn bureau.
🏠 Thuisbrein: vrijdag is Duuk jarig, dus eerst nog een taart bakken.
💼 Ondernemersbrein: de tweede jaarhelft is onze piek en die begint, hoe gek ook, gewoon nu.
🏠 Thuisbrein: juffendag, cadeautje, foto’s maken.
💼 Ondernemersbrein: wie neemt die order over terwijl ik weg ben.
Zo gaat dat. Niet om de beurt. Tegelijk. Altijd en overal.
Je kan als ondernemer nooit ergens volledig zijn, en overal een beetje. De caravan inpakken en het kerstseizoen plannen. In dezelfde week. Soms in dezelfde ademhaling.
Ik gun mezelf nu wel even die knop om. Vanaf medio augustus sta ik er weer he-le-maal. Vol gas richting december. En ook dan met twee gedachten.
🏠 Thuisbrein: wat doen wij eigenlijk met Kerst? Doen we cadeautjes?
💼 Ondernemersbrein: heb al 2000 kerstpakketten geregeld voor andermans medewerkers. Voor de kinderen thuis: nog niks.
Hoe dan ook: deze week? Deze week bak ik eerst een taart. 🎂
Leonie van Rooijen